சிலப்பதிகாரம்_கட்டுரை காதை

கட்டுரை காதை

1:மதுராபதி

சடையும் பிறையும் தாழ்ந்த சென்னிக் 

குஉண்கண் தவளவாள் முகத்தி; 

கடைஎயிறு அரும்பிய பவளச்செவ் வாய்த்தி; 

இடைநிலைவி நித்தில நகைத்தி, 

இருமருங்கு இருண்ட நீலம் ஆயினும்,

வலமருங்கு பொன்னிறம் புரையும் மேனியன்!

இடக்கை பொலம்பூந் தாமரை ஏந்தினும்,

வலக்கை அஞ்சுடர்க் கொடுவாள் பிடித்தோள்;

வலக்கால் புனைகழல் கட்டினும், இடக்கால் 

தனிச்சிலம்பு அரற்றும் தகைமையள், பனித்துறைக்

கொற்கைக் கொண்கன், குமரித் துறைவன்,

பொற்கோட்டு வரம்பன், பொதியிற் பொருப்பன், 

குலமுதற்கிழத்தி; ஆதலின்-அலமந்து,

ஒருமுலை குறைத்த திருமா பத்தினி, 

அலமருதிருமுகத்து ஆயிழை நங்கை-தன்

முன்னிலை ஈயாள் பின்னிலைத் தோன்றிக்

‘கேட்டிசின் வாழி, நங்கை! என் குறை' என

                                                -   இளங்கோவடிகள்